Te reciteeren door een acteur met één oog.
Hetgeen mijn oogen hier aanschouwen,
Wel Edele Heeren en Dames en Mevrouwen,
Noemt men gewoonlijk een publiek.
Al de sujetten redelijk wel om u te dienen, daar is niemand ziek;
Doch de eerste acteur is ongelukkig uit de stad;
Daar waren UEd. waarschijnlijk niet op gevat.
Wy hopen echter van avond zoo overheelijk te spelen,
Dat gy, naar verkiezing, u zult kunnen vermaken of wel verveelen,
Naar uw goeddunken, o Edele burgery,
Want wy laten in dit opzicht alle menschen volkomen vrij;
Terwijl de hoofdrol, op algemeen verzoek,
Vervuld zal worden door een stomme-knecht in een zomerbroek.
En tusschen de bedrijven zullen de figuranten
Gemakshalve verschijnen als muzijkanten.
Het gordijn wordt nu terstond opgehaald.
Het stuk is oorspronkelijk en daarom geenszins vertaald,
Waarin ons 't huislijk leven, wanneer men uit is, wordt afgemaald.
Het is, volgens den auteur in vier bedrijven,
Waarvan de meerderheid uit drie bestaat,
volgens den tegenwoordigen regel van vijven.
Wie echter vroeger naar huis wil, behoeft volstrekt niet te blijven.
Men stelt zich echter te leur,
Wanneer men denkt, dat men, door vroeger te vertrekken,
zijn geld terug krijgt aan de deur.
-Ziehier uw ereloon, zei dokter van Paeke.
-Dank u.
-Ik heb een gevoel van teleurstelling. Niettemin dank ik u voor uwe goede bedoelingen. Het is, geloof ik, beter, dat u mij niet meer vervangt.
Dokter De Pater bleef even, met een lach van verwondering in de ogen, den mond open, staan kijken.
-Je bent dezelfde gek van vroeger gebleven.
-U is niet gek genoeg en niet genoeg héér, om mij te vervangen.
-Heer?
-Ja, héér! En: niet gek genoeg!
Och kom, daar haalt dokter De Pater de schouders voor op. Maar hij weet niet goed, hoe zich te houden. Hij zoekt naar zijn vorm, of hij gemoedelijk zal zijn en zijn collega eens vriendschappelijk op den schouder zal kloppen.
Dokter Van Pake zegt:
-Goeden dag. En God zegene u.
Anton Coolen (uit: “Dorp aan de rivier”-1934)(1958 verfilmd)
